Benim artık umudum falan yok. Nerde bıraktım en son bilmiyorum. Bakın hatırladım şimdi bir kapının altından attım geri dönmedi. Bir hata bir kez yapılır ikincisi salaklıktır derdim, oysaki hiçbir hata 2. kez yapılamıyormuş. Aynı görünseler bile... Ben aynı değilim ki, çok şey öğretti ilk hatam, artık aynı insan değilim öğrendiklerimle. Gerçi ikincisi de çok şey öğretiyor, demek ki bu da geçicek ve geçince aynı insan kalamıyacağım. İlki aşkı öğretti bana, şimdi ise kendimi öğreniyorum yeni baştan tekrar tekrar. Sınırlarımı görüyorum, üzüntünün sıkıntının takıntının mutluluğun acının umudun ve çabalamanın sınırlarını bir bir ayrımsıyorum. Takıntılı biri olduğumu unutmuşum mesela hatırladım. Ne kadar kolay mutlu olabildiğimi de bir insanın bir kelimesiyle benim gülümsememi nasıl günlerce uçurabildiğini de unutmuştum ama hepsini hatırladım ya da yeni baştan öğreniyorum. Olabilir...